Κι όμως!
Η γη γυρίζει….
Ο καιρός, γυρίζει… Απρόβλεπτα. Απρόσμενα. Φανταστικά!
Μια εικόνα είναι εδώ να τη φωτογραφίσεις, να τη ζωγραφίσεις, να τη μυρίσεις, να τη γευτείς.
Τα πλατάνια άρχισαν να κιτρινίζουν. Και τα νερά στο ποτάμι φουσκώνουν.
Οι λέξεις μοιάζουν κενές. Οι νότες άδειες από ήχο.
Εσύ, τόσο γεμάτος, δεν έισαι εδώ…Δεν υπάρχεις καν.
Υπάρχει ο ήλιος μέσα στο κρύο.
Υπάρχει η ομίχλη και το λεωφορείο που φρενάρει απότομα.
Περπατάω στο δρόμο και τραγουδάω δυνατά το τργούδι που ακούω μόνο εγώ και κανένας άλλος- δυνατά, δυνατά. Τι κοιτάτε λοιπόν;
Κι όμως.
Η γη γυρίζει. Χωρίς σταματημό. Κι εμείς γυρίζουμε μαζί της.
Recent Comments