Feels like clouds beneath your wings
It is night, you see it as it is
It is dark, have mercy on us all
You should know
I´m counting on you here

His kiss
His kiss
His kiss
His kiss of spring
His kiss of spring
His kiss of spring
His kiss of spring
His kiss…

Let´s talk about the weather
And the snow
Falling from the heavens like crystal feather
The power of the powder
The silence screams louder
I feel cold
This is a nation on hold
It´s the chill
Without the thrill

I´m waiting for spring to come to my kingdom
Come to my kingdom
I´m waiting for spring to come to my kingdom
Come to my kingdom

I manage to get down to the coffee shop
It´s the big freeze, I feel like a pork chop
Jesus it´s cold, must be a million below
Nowhere to go, and the snow still falling
Everything´s gone white
Still nothing looks bright
There´s no signs of daylight
Every day is like an eternal night
I´m out of here soon
I might be back in June
It´s the chill
Without the thrill
It´s the chill

I´m waiting for spring to come to my kingdom
Come to my kingdom

His kiss
His kiss
His kiss
His kiss of spring
His kiss of spring
His kiss of spring
Spring
His kiss of spring
His kiss

It´s the chill
Without the thrill
It´s the chill

I´m waiting for spring to come to my kingdom
I´m waiting for spring to come to my kingdom
You should know
I´m waiting for spring to come to my kingdom
I´m counting on you here
His kiss of spring
His kiss
I´m waiting for spring to come to my kingdom
His kiss of spring
I´m waiting for spring to come to my kingdom
His kiss of spring
It´s the chill
Without the thrill
I´m waiting for spring to come to my kingdom
To my kingdom

Flunk “Spring to Kingdom Come”
album: Morning Star, 2004, Beatservice Records

copy/paste: Zao

Είναι η μιά και μοναδική μου
Είναι ό,τι χρειάζομαι πραγματικά
Γιατί είναι η μιά και μοναδική μου

Η Κενότητα είναι Μοναξιά
Και η Μοναξιά είναι Καθαριότητα
Και η Καθαριότητα είναι Θεϊκή
Και ο Θεός είναι άδειος
Σαν κι εμένα

Μεθυσμένος από την τρέλλα
Είμαι ερωτευμένος με τη λύπη μου
Σκατό-ψεύτες, μαγεμένα βασίλεια
Τα θύματα της μόδας μασάνε τα καρβουνό-δόντια τους

Ποτέ δεν προσποιήθηκα πως είμαι σε πλοίο που βυθίζεται
Ποτέ δεν προσποιήθηκα πως είμαι θλιμμένος

Κατηγορείς τον εαυτό σου
Για ό,τι δεν μπορείς να αγνοήσεις
Κατηγορείς τον εαυτό σου που θέλεις κάτι παραπάνω από… αυτό

Είναι η μιά και μοναδική μου
Είναι ό,τι χρειάζομαι πραγματικά
Γιατί είναι η μιά και μοναδική μου
Είναι η μιά και μοναδική μου.

Billy Corgan / “Zero“, από το άλμπουμ των Smashing Pumpkins “Mellon Collie and the Infinite Sadness” [πράγμα που με κάνει να αναρωτιέμαι, κυρίως επειδή οι Τζαμαϊκανοί αποκαλούσαν το χόρτο "collie" και... αρχίζω να αναρωτιέμαι: είναι ο τίτλος του άλμπουμ κάτι παραπάνω από "Mellon + Collie = Melancholy" ή ίσως το τραβάμε προς mellon [πεπόνι] + collie [χόρτο] = …;]

Κάποιο άρωμα σου
που να μπορείς να
κρατήσεις ψηλά

Για να υπενθυμίσεις στον εαυτό σου
πως
δε πέθανες

Μια μέρα που ήταν τόσο σκατά
ολόκληρη κι ευτυχισμένη
είσαι ζωντανή

Είσαι στο μπάνιο
χαράζοντας
σχέδια διακοπών επάνω σου

Ελπίζοντας πως κανείς δε θα σε βρει
αλλά
σε βρήκαν

Και σε πήραν

Και όλως περιέργως επιβίωσες

Κι έτσι, ξύπνα
κι αν οι διακοπές
δεν σου βαθουλώσουνε τα μάτια

ΤΟΤΕ ΠΙΕΣΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ
ΕΠΑΝΩ
ΣΕ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ

ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΡΦΟ
ΚΑΙ ΤΡΕΜΕΙ
ΑΠΟ ΖΩΗ

ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΜΑΙ ΤΟΣΟ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ
ΠΟΥ
ΔΕ ΠΕΘΑΝΕΣ.-

Τζεφ Μάγκνουμ, “Τρία Ροδάκινα“,
Μετάφραση: Sino Σ Banes.

Όλα είν’ εκεί, εκεί υπάρχουν όλα
μες το κλειστό δωμάτιο όλα ή τίποτα.
Αγάλματα Θεών λησμονημένων
και της Ελένης το πουκάμισο.

Όλα είν’εκεί κι άλλα πολλά, που κάποτε φαντάστηκες
Ο φόβος του Χριστού στον κήπο της Γεσθημανή
τα βήματα της θλίψης του, της αίγλης του το φως
το αίμα των θυσιασμένων και οι χαμένοι στόχοι τους
το ψύχος το δριμύ των χωρισμών, των χωρισμών.

Το διαμαντένιο αηδόνι του βασιλιά της Κίνας
σινιάλα από φάρους που σβηστήκαν
και μαγικά τοτέμ απ’ άγνωστες φυλές
Κι εφηβικά κορμιά και καλοκαίρια γαλανά
θάνατοι και φωτιές κι αόρατη ομορφιά
κι αόρατη ομορφιά.

Μες στο κλειστό δωμάτιο υπάρχουν όλα
αν έχεις μάτια να τα δεις, αν έχεις χέρια να τα αγγίξεις
Μπορείς να βρεις κλειδί να ξεκλειδώσεις τη σιωπή τους
Αρκεί να πας, αρκεί να πας ολάνοιχτος
γυρεύοντας τα.”

Ποίηση: Λένα Παππά
Μουσική και ερμηνεία: Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας
Άλμπουμ: Στους ελαιώνες της αγάπης