Archive for the 'Ποίηση' Category

Μεσημέρι

Published by satan on 10 November, 2008 in Ποίηση. 0 Comments

Έεεεελα τώρα……..

Μπήκα από την πόρτα
Με πυροτεχνήματα και τρομπέτες
Και διαλύματα και σωστές αναπνοές
Και σκατά
Μιλάμε για τρελή αποτυχία
Μετά βγήκα πάλι
Και ξαναπροσπάθησα
Αλλά τίποτα
Τώρα σκόνταψα κιόλας

Κάθισα και έφαγα το φαΐ μου καθόλου γαμάτος

Πρωινό

Published by satan on 10 November, 2008 in Ποίηση. 0 Comments

Μηχανή του καφέ
Και κωλόχαρτο
Η βασίλισσα της Αγγλίας μου χαμογελάει με αρκουδάκια και κουνελάκια
Πλημμυρίζει το δωμάτιο φεύγει από το παράθυρο
Αθήνα
γαμόπολη γαμοαυτοκίνητα γαμόδρομοι γαμοσκύλοι γαμοποντίκια γαμοπρεζάκια γαμοκουστουμάτοι γαμοπαράθυρα και γαμοκαφετέριες με γαμοκαφέδες και γαμοανθρώπους γαμοπονοκέφαλος και γαμοκεφάλι και γαμημένη σαπίλα αύρα μπαίνει πάλι από το παράθυρο και
Διακτινισμός ίδρυμα διάστημα κρύο
Ο καφές δεν μένει για πολύ ζεστός
Και τούπα τούπα και λαλαλα
Ημερολόγια πίνακες Νοέμβριος
Ρόμπα κοιλιά τρίχες κοσμοπόλιταν
Σου δίνω πλάτη και παλάμες
Με εξοντώνεις άθεο στις σταυροφορίες

βράδυ

Published by satan on 3 November, 2008 in Ποίηση. 0 Comments

Όταν φτάνω
Στο σπίτι

Με την χαζή μου
Μύτη τα γυαλιά

Το ψεύτικο μουστάκι
Ε ναι!

Ανάβω το φως

Βγάζω τα παπούτσια μου
Βρίζω

Μετράω το
Κρεβάτι

Αλλάζω φτερά
Γδύνομαι

δε θυμάμαι

Published by Zao on 1 November, 2008 in Ποίηση. 0 Comments

χριστέ μου-
πως βρέθηκα
εδώ;

αυτοί γύρω μου
ποιοι είναι;

εσύ
ποια είσαι;

δε θυμάμαι τη
διαδρομή
ξέρω
θα έπρεπε
να απολαύσω
τη βόλτα

και υπάρχουν όντως
φορές
που

αλλά
δεν ξέρω
τι με κρατάει
εγώ δεν

ξέρω απ’αυτά
είμαι γέρος
τώρα
τελευταία

χριστέ μου-
αυτοί γύρω μου
ποιοι είναι;

είναι οι σύντροφοι
και οι φίλοι;
και οι άγνωστοι
και οι σκύλοι
τα παιδιά
και τα βρέφη,
τι τους λέμε
όταν βρέχει
δε θυμάμαι
για σένα
δε θυμάμαι
για μένα
δε θυμάμαι
κανέναν
σεις δεν είστε
εγώ

κι άμα ζήσω
κι αν πεθάνω
τι καλό
χορό θα κάνω
θα κοιτάνε
από πάνω
και θα κλαίω
με λυγμούς
τα γυαλιά
όλα σπασμένα
και τα σπίτια
μου καμένα
και δε θα χω
ούτε σένα
να μου μαζεύεις
τους σπαραγμούς

και δε θα χω
γω μητέρα
και δε θα χω
γω πατέρα
ούτε αδέρφια
σε άλλα στέκια
ούτε κόρες
ούτε γιους

και τα σπίτια
κι οι βιτρίνες
όλες οι πόλεις
και τα χωριά
οι μεθυσμένοι
στις πλατείες
και τα χαμένα
τα κορμιά

όλοι θα ζούνε
μέσα στο κρύο
και θα γελάνε
για τα παλιά

και γω θα τρέχω
μέσα στον πάγο
αφού δε θα χω
τίποτα πια

Αχ λουλουδάκι μου μικρό

Published by satan on 31 October, 2008 in Ποίηση. 1 Comment

Αχ λουλουδάκι μου μικρό
Μέσα στο βάζο πως αντέχεις
Να κοιτάς τις σημαίας στα μπαλκόνια
να ανεμίζουνε στο πρωινό
το όμορφο
και εσύ να μην μπορείς να τους πεις:

ΡΕ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΙΔΕΣ ΓΑΜΩ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΣΑΣ ΓΑΜΩ ΜΑΛΑΚΙΣΤΙΡΙΑ ΠΟΙΟΣ ΣΑΣ ΕΙΠΕ ΡΕ ΚΟΛΟΠΕΔΑ ΟΤΙ ΕΧΩ ΚΑΜΙΑ ΟΡΕΞΗ ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΤΙΣ ΣΚΑΤΟΦΑΤΣΕΣ ΣΑΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΓΙΑΤΙ ΡΕ ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΙ ΜΟΥ ΠΡΙΖΕΤΕ ΤΑ ΣΙΚΟΤΙΑ ΡΕ ΘΑ ΣΑΣ ΓΑΜΙΣΩ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΡΕ ΜΠΕΤΟΒΛΑΚΕΣ

Αχ λουλουδάκι μου μικρό
Ξέρω γιατί είσαι λυπημένο
Και την θλίψη και την οργή σου
Να την καταλάβω μπορώ

Μόνο που δεν μπορώ να καταλάβω
Γιατί είσαι στο βάζο
Και όχι στο λιβάδι
Κανονικά θα έπρεπε να ήσουν στο λιβάδι
Εκεί που ανήκεις
Και όχι στο βάζο
Ή στο μπαλκόνι
Γιατί στο βάζο και στο μπαλκόνι
Δεν ανήκεις
Όχι. Καθόλου δεν ανήκεις
Στο βάζο και στο μπαλκόνι
Παρά μόνο στο λιβάδι
Και στην φύση
Ναι. Εκεί ανήκεις
Και καθόλου στο βάζο ή στο μπαλκόνι
Μόνο στο λιβάδι
Και στην φύση
Εγκώ ντεν μπορεί καταλάμπει γκιατί
Εσύ στο μπάζο και όκι στο λιμπάντι
Ή στο φύση.

Ουγκ λουλουντάκι μου μικρό.

Bad Behavior has blocked 85 access attempts in the last 7 days.