Κρατιέσαι

Κρατιέσαι

Αντικρύζεις το είδωλο σου στον καθρέφτη

Περίεργο πλάσμα, χάνεσαι

Το βλέμμα σου κρατιέται από το να αποκλίνει

Αδρανείς, σκαλώνεις

Σαν κάποτε όταν το πνεύμα σου το ρούφηξε η αδράνεια

και η ψυχή σου γκρεμίστηκε

Ακούνητη,ακίνητη μα όχι ατάραχη

Σπασμωδικές κινήσεις

Σε ετούτη την πόλη καριόλη τριγυρνάς

Κρύβεις την τρέλα σου

Κρατιέσαι,προσποιείσαι,προσπερνάς

Μα ίσως μια μέρα δεν μπορέσεις …

Κανένα Σχόλιο »

Κανείς δεν σχολίασε ακόμα.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URL

Σχολίασε