Φανταστικό μπορεί και πράσινα πέταλα
Πίσω από τους βάλτους
Και δροσοσταλίδες μαζί που ξεπήδησαν
Από την λάβα της οργής
Και χάθηκαν από την φάτσα γης
Και οργίστηκαν και αυτές

Κα Ταραραρα Κατερίνα
Στο σημείο όπου συσσωρεύτηκε η κοπριά
Και όλο το αλάτιτ της γης.
Κατασπαραγμένος καθρέπτης
Που από τα κόκκινα μπράτσα του
… στράβωσε.
Κάψε Μας, κάψε. Ω! βασιλόφρονα
Των εγκεφαλικών κυττάρων.
Από το κυκλοφοριακό σήμα με το αρχαίο τέρας
Που οι παραβάτες το έχουν άχτι
Μέχρι τον ιππόκαμπο του αέρα
Και των άστρων των αγγέλων
Που ψάλλουν το Ωσσανά.

Και όταν σβήσει το φως
Ξυπνάς και αντιλαμβάνεσαι την πραγματικότητα
Και λες.. … Γιατί ετσι?
Ο παππούς: Μήγες μήγες-μήγες μήγες μήγες μου είπεςμου
Είπεσμήγεσμουμηειπεσμήγες.
Και ο γαλλικός χωρίς το γάλα
Είναι σκέτο –ικός
Αυτό.. και άλλα λίγα
Και χθες δεν πήγα στο μάθημα
Και… «Ποιος είναι αυτός χριστίνα?»

Η πράσινη λωρίδα έγινε μαύρη
Με τρύπες και χαλάσματα.
Εδώ η λωρίδα δεν έχει χρώμα
Και ακόμα μας έρχεται η απορία:
Άσπρη πέτρα ξέξασπρη
Ή μαύρη πέτρα κατάμαυρη?
Κο΄θνα σας τραγάλους
Πίσωωωωωωωωωω ωωω ω!
Την γκάιντα στον ώμο και
Αέρααααααααααα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Και όμως κατέληξα
Ότι δεν μπορώ να καταλήξω!
Γιατί να έχει το σχήμα…
Καρικατούρες
Κάτσε———
Κάτσε.

Και ύστερα σκέφτεσαι την όλγα
Και όλα γίνονται ξεκάθαρα στο μυαλό σου.
Τα πράσινα άλογα που τρόμαζαν τα πάντα
Καλπάζουν πλέον προς την σωτηρία τους.
Το πόσο ξεκάθαρος είσαι εξαρτάται
Από τις μεταβλητές που έχεις καθιερώσει
Την καθημερινότητά σου.
Φαντάσου να αλλάξεις μερικές….
Τι αποφασίζεις?
Ο επίλογος είναι η εισαγωγή.

Είναι είναι είναι.
Το πυροβόλο πυροβολεί και εγώ εγώ
Κηροζίνη Βιτριόλι Παραγουάη.
Τράβα το καζανάκι και μέινε λίγο έγκυος.
Κάν’το αν μ’αγαπάς,
Αλλά μην παρακαλάς πάλι για έλεος.
Το έπιασες το μήνυμα όλγα?
Θέλω να μου πεις ξεκάθαρα μια φορά.
Ποια φορά ρε μαλάκα? Άντε τώρα!
Μη γ****ω κάνα άλογο εκεί πέρα
Και γίνουμε όλοι όλγες ρε φίλε. |Fin

Π.Σ.: ή Α! Ξέχασα: άσ’το, γάμα το.