Εμείς –

Οργανικές εικόνες
Σκορπίζουμε τη γη

Τα μελλοντικά μας παιδιά
Μας κοιτάνε ακαθόριστα
Από την κατοικία των άστρων
Από τα αστρικά τους σκάφη
Πλέοντας πέρα από τα πέρατα

Τα μάτια τους
Μαύρα σε βασίλεια χρυσού
Σα τις πέτρες αυτής της ερήμου
Που περιπλανιώμαστε σε κύκλους
Ουρές στον κώλο του χρόνου

Και το βλέμμα μας πάει ανάστροφα
Ίχνη που βλέπουμε
Πίσω από κάτι
Ανύπαρκτο
Πέρα από τα αποτυπώματα

Όλα τα όνειρα τελειώνουν εδώ
Που τα δάκρυα ξεκίνησαν
Αντιλαλώντας σε επιδείξεις μουσείων
Ενός κόσμου που πιστεύαμε
Ατελείωτου

Και σταματάμε
Εξαντλημένοι
Ξεκινώντας
Όχι πάλι

Και ο πανικός!
Σαν φως
Κάποιου αστεριού
Ανατινάζεται