Λένε πως η έμπνευση είναι ακριβώς αυτό’ ένα φύσημα,απο κάπου αλλού,πνέει μέσα στο μυαλό σου.Άλλοτε γινόταν επίκληση στις μούσες,διότι ο γράφων δεν είναι παρα μόνο το φερέφωνο…

Πιστεύω πως η διαδικασία είναι σαν την εγκυμοσύνη. Έχεις λάβει τον σπόρο μέσα σου βαθιά και τον εκκολάπτεις,τον νιώθεις να μεγαλώνει και δεν αργεί η ώρα που θα αρχίσει να κουνιέται. Θα θέλει να βγεί,θα το καταλάβεις φίλε μου. Όταν έρθει η ώρα και δεν μπορείς να το κρατήσεις άλλο,σπρώχνεις ,με χαρά βγαίνει και αποκτά δικιά του ζωή.Αυτόνομη.Σαν την γέννησή μου.Σαν την δικιά σου γέννηση.Θέλει όμως τον χρόνο του.
Πιστεύω πως η διαδικασία μοιάζει και με την αφόδευση. Έχεις καταναλώσει υλικό.Το υλικό κυλάει μέσα σου…Το επεξεργάζεσαι.Θα απορροφήσεις ότι μπορείς ,θα το μετουσιώσεις.Θα φτάσει και η στιγμή που θα το νιώσεις έτοιμο.Εκείνη την στιγμή ,ξαφνικά,σαν να ξέχασες οτι κατανάλωσες το υλικό ,επιδιώκεις να το κρατήσεις μέσα σου.Είναι ένα είδος πρωκτικής ικανοποίησης,αρχέγονης,θα την δείς στον Φρόιντ,θα την δεις και στα μικρά παιδιά που καθυστερούν την ώρα της αφόδευσης τους.Θές να βγεί,πρέπει να βγεί αλλα είναι ωραία και εκει που είναι.Έτσι δεν είναι? Όμως θα βγεί.Θέλει τον χρόνο του και τούτο.

Τα μυστικά σου λόγια προδίδουν τι έχεις κρυμμένο.Προδίδουν τι σε γκάστρωσε μοιάζουν του πατέρα τους,τι έφαγες έχουν υπολείμματα της τροφής σου .Να ένας λόγος για να μην βγούν.Θα βγούν όμως,δώσε τους τον χρόνο τους.

Ιδού,Γεννηθήκα! Μια μεγάλη,πομπώδης,βαρυσήμαντη κουράδα!