Από τον/ην Sino στις κατηγορίες Πρόζα στις 31/05/2007 | 5 Σχόλια
Σάμπως ξέρω κι εγώ;
Ξύπνησα και αισθανόμουν μια φρικτή φαγούρα σε όλο μου το σώμα. Έφτυνα αίμα παντού. Δοκίμασα να χώσω τα δάχτυλα μου στην μπρίζα — κατάφερα μονάχα...
Οι ιδέες που υπήρχαν για την Δεύτερη Επόμενη Στιγμή [την Μεθεπόμενη Στιγμή//00009], θα χρησιμοποιηθούν για την δημιουργία ενός εξαιρετικά στημένου/πακεταρισμένου ενδιάμεσου...
Τη μέρα κοιμάμαι.
Τα βράδια ονειρεύομαι.
Κάποιες στιγμές νοιώθω πως ξυπνάω.
Στιγμές δίχως διάρκεια.
Στο τέλος αυτό που μένει είναι μονάχα η ανάμνηση τους.
Ζορίζομαι να...
προσοχή, λερώνει. Είμαστε ένα μάτσο άτομα, φίλοι, φίλοι φίλων, άγνωστοι και τα λοιπά και προσπαθούμε να εκφραστούμε. Περνάμε καλά. Δεν έχουμε στάνταρ ιδεολογία. Δεν μας αφορούν εθνικισμοί, κομμουνισμοί, αναρχισμοί και λοιποί ισμοί. Ένας από εμάς είχε κάποτε μια γκόμενα που την λέγανε Ισμήνη. Κάποιος άλλος είναι νεκρομάντης. Χαιρόμαστε πάρα πολύ που μας διαβάζετε. Μας ενδιαφέρει εξίσου η ιδέα πως με όσα κάνουμε αλλάζουμε τον κόσμο, με την ίδεα πως όσα κάνουμε αλλάζουν εμάς.