Κρατάς τα ηνία του ουρανού
κι εγώ με κομμένα πόδια
τρέχω προς
τον ορίζοντα
κουβαλόντας μαζί
όλους τους τενεκέδες
ΚΛΙΝΓΚΙ ΚΛΟΝΓΚΙ
και τετζερέδες
τι γλυκά που ήρθες
και με σκούντηξες
κι έπεσα με
έναν
αστείο κρότο
στα πόδια σου
μια μαύρη κουκίδα
στο ημερολόγιο
σου.
Κανείς δεν σχολίασε ακόμα.
RSS feed for comments on this post. TrackBack URL