Οι Grails από το Portland, Oregon ξεκίνησαν κάπου στα τέλη των ’90s και αρχικά ήσαν απλά το προσωπικό project του κιθαρίστα Alex Hall, αφού επλήρωσε το χρέος του στην ντόπια underground punk σκηνή, παίζοντας σε μπόλικες μπάντες. Ο τελευταίος, υπήρξε αρκετά μοναχοφάης αφού έγραφε τα πάντα μόνος του, ηχογραφούσε σε μια κρεβατοκάμαρα και κρατούσε τα πάντα για τον εαυτό του (τς τς τς). Αργότερα, μάζεψε κάποιους μουσικούς ώστε να παιχτεί live η μουσική που είχε μαζευτεί. Και εγένετο (sic) Grails.

Ή τουλάχιστον, Laurel Canyon όπως ονομαζόταν αρχικά το συγκρότημα. Υπό αυτό το όνομα ηχογράφησαν δύο EPs το 2000 και 2001 και έκαναν κάποια shows, καταλήγοντας να υπογράψουν στη Neurot Recordings.

Αυτό που παίζουν οι Grails είναι αργή, μελωδική, πειραματική μουσική. Κατά βάση πρόκειται για instrumental rock. Παραπέμπουν σε Dirty Three και Godspeed You! Black Emperor (φυσικά), αν και διαφοροποιούναι κάπως, κυρίως από τους δεύτερους, χάρη στα jazzy περάσματά τους και τις επιρροές τους από folk και κλασική μουσική. Αρκετά σημαντικό ρόλο παίζει το βιολί (βεβαίως, βεβαίως), ενώ καθώς τους ακούς οι διαθέσεις και τα αισθήματα “παίζουν” μαζί με τη μουσική… οι εξάρσεις και τα “γυμνά” σημεία είναι λυτρωτικά. Δεν είμαι σε θέση να γράψω περισσότερα. Οι λέξεις φτάνουν μέχρι εδώ.

Ας δούμε πολύ γρήγορα και τη δισκογραφία τους.

The Burden Of Hope, 2003 Neurot Recordings, LP από την Robotic Empire
Ντεμπούτο full-length στη Neurot (προηγήθηκαν τα δύο EPs ως Laurel Canyon). Πολύ ωραίο εξώφυλλο. Μικρά σε διάρκεια κομμάτια – σκέτοι ύμνοι! Οι δυναμικές δίνουν και παίρνουν. Οι Grails έχουν πάρει φόρα. Διασκευάζουν μέχρι και τους θεούς του folk: Sun City Girls και συγκεκριμμένα το “space prophet dogon” το οποίο ντύνουν έτσι που να κολλάει αρμονικά με τα υπόλοιπα κομμάτια. Ο δίσκος δεν έχει φανταχτερή παραγωγή όπως μερικοί post-rock δίσκοι. Δεν τη χρειάζεται. Η μουσική μιλάει από μόνη της. Έστω και χωρίς φωνητικά. Κυρίως χωρίς φωνητικά.

Red Light, 2004 Neurot Recordings, LP από την Robotic Empire
Το red light είναι η λογική συνέχεια. Εξέλιξη? Yup! Αν και αρχίζει ψιλο-άγαρμπα με το “dargai”, το album από την πρώτη ακρόαση προμηνύει πολλές ακροάσεις και στιγμές ηδονικής θλίψης. Και ομορφιάς. Οι Grails έχουν κατασταλάξει στην αισθητική τους. Η ατμόσφαιρα του “The Burden Of Hope” υπάρχει κι εδώ αλλά οι ethnic αναφορές έχουν μειωθεί. Τα jazz περάσματα δεν καμουφλάρονται πλέον. Οι εξάρσεις είναι πιο αποτελεσματικές. Δεν υπάρχει χρόνος για φλυαρίες. Τα “the volunteer”, “redlight” και “fevers” κάνουν ξεκάθαρες τις προθέσεις τους. Δέος!

Interpretations of Three Psychedelic Rock Songs From Around The World CDEP, 2005 Southern Rec.
Σε αυτό το EP περιέχονται, όπως καταλάβατε, τρεις διασκευές. Συγκεκριμμένα, οι Grails τιμούν μερικές επιρροές τους, διασκευάζοντας τα “Satori”, “Space Odyssey” και “Master Builder” των κ.κ. Flower Travelin’ Band, The Byrds και Gong (ω, ναι) αντίστοιχα. Φυσικά, φέρνουν τα κομμάτια στα δικά τους μέτρα και τα κάνουν να ακούγονται σαν δικά τους.

Black Tar Prophecies Vol I 12″, 2006 Robotic empire
Black Tar Prophecies Vol II 12″, 2006 Aurora Borealis

Τα δύο τελευταία πονήματα τους, είναι τα δύο τούτα 12”. Το πρώτο κυκλοφόρησε σαν split LP με τους Αμερικάνους post-rockers από το LA (ναι!) Red Sparowes, ρίχνοντας αλλεπάλληλες μούτζες σε όσους δυστυχείς δεν έχουμε ακόμα αποκτήσει πικάπ.